Vandaag zouden we oorspronkelijk naar de groeve van La Roche Fontaine gaan voor een diepe oefenduik. Prachtig weer en vol goede moed zijn we vertrokken richting Hamme om eerst even langs de “Berghut” te gaan voor de aanschaf van wat speleo materiaal om vervolgens door te rijden richting Franchimont. Helaas kregen we hier geen toestemming om te duiken. Door een fout bij de drukker van DAN Europe zijn er vele verzekering pasjes niet aangekomen bij de mensen en probeer die starre Belgen er maar eens van te overtuigen dat je desondanks toch gewoon verzekerd bent. Daarnaast werd het ons kwalijk genomen dat we geen Frans spraken. Geen zin in een verdere discussie hebben we dus het alternatieve plan maar opgepakt voor een duik in Warnant II. Altijd goed om een alternatief te plannen voor het geval dat.

 

In Warnant II wisten we dat er naast de rondgang nog een gang loodrecht op de rondgang loopt waar we nog nooit zijn geweest, en dit was uiteraard een mooie gelegenheid om deze eens te gaan bekijken. Aangekomen in de groeve bleek het zicht aanzienlijk slechter te zijn dan verwacht. Gelukkig lagen alle lijnen er nog dus dat scheelde weer het nodige haspelwerk. De bewuste gang bleek uiteindelijk veel langer te zijn dan verwacht en deze hebben we dan ook geheel tot het eind uitgezwommen. Opvallend in deze gang waren de wanden. Normaal is duidelijk zichtbaar dat het een door mensen bewerkte mijn is maar hier hadden de wanden meer weg van een natuurlijke grot zoals je deze ook in Frankrijk tegenkomt.

 

Vervolgens wilde we toch de rondgang nog maken welke uiteindelijk doorloopt tot een diepte van - 33mtr. Ik voorop gevolgd door Welmoed en Andre. Vanaf een meter of -10 tot en metertje of -25 bleek de groeve ineens weer kraakhelder te zijn om vervolgens tot aan de -33mtr een dichte mistwolk te zijn. Onze Belgische collega duikers hadden allemaal mooie nieuwe lijnen gelegd welke uiteindelijk toch ook voor een paar verrassingen zorgde. Nu dacht ik de weg aardig te weten in deze groeve. En volgens mij is er dan ook maar één route mogelijk door de rondgang. Groot was mijn verbazing dan ook om op -33mtr ineens geconfronteerd te worden met maar liefst 4 verschillende lijnen die alle kanten op gingen. Daarnaast waren er hier ook geen markeringen of iets dergelijk aangebracht zoals in de rest van de groeve het geval was. Nu kunnen 4 verschillende, ongemarkeerde lijnen een behoorlijk risico zijn wil je hier tijdens een silt-out de weg terug moeten vinden. Dit in combinatie met het toch wel erg slechte zicht en de diepte op dit punt besloten we om dit maar als keerpunt te zien en dezelfde weg terug te gaan in plaats van de rondgang verder te voltooien, veiligheidsregels zijn er immers niet voor niets.

 

Op de terugweg tijdens de decostops nog maar even een bezoekje gebracht aan de gigantische lier welke nog aanwezig is in de groeve. Waarschijnlijk is deze in het verleden gebruikt om wagons met stenen de groeve in en uit te krijgen. Volgende keer maar eens een camera meenemen zodat we hier ook eens een paar plaatjes van kunnen schieten.