Op het moment dat je besluit om dieper en langer te duiken kom je al snel buiten de "geen decompressielimieten" van het recreatieve duiken. Diepe en langere duiken worden al snel decompressie duiken. Nu zijn feitelijk alle duiken die je maakt decompressie duiken echter bedoelen we hier duiken waarbij er verplichte decompressie stops gemaakt moeten worden en dus buiten de zogenaamde nultijden van de tabellen vallen. Decompressie duiken vereisen dan ook specifieke planning, voorbereiding, materiaal en mind-set en is een gevorderde vorm van duiken. Als je de wens hebt om wrakken, grotten of wat dan ook te exploreren welke diep liggen is het noodzakelijk om de juiste opleiding te volgen om deze duiken op een veilige manier uit te kunnen voeren. Immers voordat je terug kunt keren naar de oppervlakte moet je eerst decomprimeren. 

Decomprimeren zijn het maken van stops op vooraf gestelde dieptes voor een bepaalde tijd tijdens de opstijging naar de oppervlakte. De stoptijden zijn afhankelijk van de diepte en de tijd welke men op die diepte is gebleven. Ook het gebruikte bodemgas, de gassen welke tijden decompressie worden gebruikt en de fysieke gesteldheid van de duiker zijn bepalend voor de lengte van de stoptijden. Decompressie is noodzakelijk om het ingeademde inert gas in de weefsels welke tijdens de duik zijn opgenomen weer uit te wassen. De hoeveelheid gas welke je hebt opgenomen is afhankelijk van de diepte, de bodemtijd en het soort ademgas welke je hebt gebruikt. Ook hier speelt de fysieke fitheid van de duiker weer een belangrijke rol. Iedere duiker is anders en van dag tot dag kan je fysieke gesteldheid veranderen wat als gevolg heeft dat decompressie zeker geen exacte wetenschap is.

Decompressie technieken, fysiologie, theorie, procedures etc. worden al tientallen jaren bestudeerd door diverse wetenschappers, artsen, US Navy en wiskundigen. In al die tijd zijn er diverse verschillende modellen, technieken en procedures ontwikkelt, bestudeert en gebruikt om te kijken hoe het lichaam inert gassen absorberen en weer afgeven. Het resultaat hiervan is dat er momenteel diverse decompressiemodellen zijn ontwikkelt van waaruit weer diverse tabellen zijn afgeleid.

 

De tabellen welke je tegenwoordig tijdens je open water cursus krijgt zijn decompressie tabellen met "geen decompressie limieten" gebaseerd op een theoretische curve wat wil zeggen dat het merendeel van de testpersonen geen symptomen heeft gehad van decompressieziekte zolang de tabellen werden gevolgd. Conservatieve berekeningen aan deze theoretische curve zijn de basis van de huidige "geen decompressie" limieten. Het is belangrijk om te begrijpen dat decompressietheorie een puur theoretisch verhaal is en geen garantie dat je wel of geen decompressieziekte kunt krijgen zolang je deze tabellen volgt. Zoals eerder gezet is decompressie geen exacte wetenschap en is ieder individu anders, en kan dus ook de gevoeligheid voor decompressieziekte verschillen per individu.

Wanneer decompressie stop zijn vereist tijdens een duik zijn er diverse computer programmaís beschikbaar welke gebruikt kunnen worden om tabellen te genereren. De huidige duikcomputers zijn zeer populair en sommige kunnen zelf decompressie schema produceren indien nodig. Sommige duikcomputers hebben de mogelijkheid voor het gebruik van meerdere gassen tijdens een duik en berekenen de vereiste stops aan de hand van de diepte, tijd en gassen welke zijn ingevoerd. Helaas is van de meeste duikcomputers niet echt duidelijk welk decompressiemodel nu eigenlijk gebruikt wordt waardoor ze voor decompressie duiken minder geschikt zijn. Decompressie software is ook beschikbaar en is eerlijk gezegd een beter alternatief voor duikcomputers omdat deze beter zichtbaar maken wat er nu eigenlijk gebeurt en beter geschikt zijn om zeer uitgebreide tabellen te maken voor de meest uiteenlopende duiken. Gebaseerd op de ingevoerde informatie, zoals diepte en tijd, worden tabellen gemaakt welke vervolgens weer gelamineerd worden of overgenomen kunnen worden op een leitje of wet-notes.

Elke computer en software programma gebruikt een algoritme om de decompressie schema te bereken. Er zijn diverse algoritmes welke tegenwoordig gebruikt worden welke allemaal andere criteria gebruiken om een tabel te genereren. Buhlman, DCIEM, VPM, en RGBM zijn een aantal populaire modellen welke in gebruik zijn en elk van hen heeft bewezen effectief te zijn op bepaalde gebieden van duiken. Onderzoek naar decompressie is zeer populair vandaag de dag. Wetenschappers zijn continu bezig met het bestuderen van het lichaam en ontwikkelen steeds nieuw algoritmes. Omdat decompressie geen exacte wetenschap is kun je er vergif op innemen dat er tot ver in de toekomst onderzoek naar gedaan zal worden en ook de inzichten in de verschillende decompressie modellen zullen steeds aan verandering onderhevig zijn.