Een veelbesproken en terugkerend onderwerp binnen het Technische duiken is de Hogarthian materiaal configuratie. Deze manier van configuratie is favoriet bij vele technische duikers. Het is vernoemd naar William Hogarth Main, een grotduiker met meer dan 20 jaar ervaring, die de principes ervan introduceerde bij vele duikers in de jaren 60 en 70 waaronder Sheck Exley.

Hogarthian duiken wordt over het algemeen gezien als duiken met een specifieke configuratie voor het grotduiken en er zijn diverse artikelen te vinden over de specificaties van een Hogarthian configuratie. Dit verhaal gaat echter over de achterliggende gedachte van het Hogarthian duiken. De Hogarthian mind-set kan immers niet alleen toegepast worden op de diverse vormen van grotduiken maar feitelijk op alle vormen van duiken

Er is overvloed aan artikelen te vinden met daarin de juiste slang lengtes, automaten keuze, plaatsing van manometers, aansluitingen etc. Nu is een dergelijke focus op materiaal keuze en configuratie niet per definitie slecht. Instructeurs kunnen aan de hand van fouten gemaakt in het verleden nieuwe cursisten een voorsprong geven zodat zij niet dezelfde fouten maken en in de praktijk alles zelf moeten ontdekken. Echter deze nadruk op de uiteindelijke uitvoering en het technische aspect van een configuratie drukt de onderliggende gedachte en motivatie van een bepaalde configuratie vaak naar de achtergrond of zelfs in de vergetelheid. Enige kennis van de achterliggende gedachte van Hogarthian duiken geeft de cursisten de mogelijkheid om hun configuratie zelf aan te passen aan hun specifieke duikwensen. 

 

Het accent van Hogarthian duiken op zowel veiligheid als efficiëntie, waarbij beide even belangrijk zijn, is de reden dat deze manier van materiaal keuze en plaatsing meer dan welke andere configuratie style dan ook een synergie genereert welke risico's minimaliseert en gelijktijdig efficiëntie maximaliseert.

 

De Hogarthian mind-set gaat feitelijk over risico management. Deze mind-set is geboren in een exploratie intensieve omgeving (voornamelijk grot exploratie). En aangezien exploratie duiken per definitie meer risico met zich mee brengen dienen alle andere elementen van de duik zo gekozen te worden dat ze alle risico minimaliseren.

 

Het volgende geeft een opsomming van de Hogarthian doelstellingen en strategien (en niet de specifieke configuratie welke daar een gevolg van is). 

 

Maximaliseer je veiligheid. Het moge duidelijk zijn dat dit de nummer 1 doelstelling is, er is immers geen enkele reden te verzinnen om niet levend weer boven te komen.

Maximaliseer je efficiëntie. Hoewel dit feitelijk de tweede doelstelling is is het wel een doelstelling welke dicht tegen de eerste doelstelling aan ligt. Aangezien grot duikers over het algemeen erg doelgericht zijn (bijvoorbeeld: We moeten 250 meter een tunnel in zwemmen om vervolgens een zijtunnel te vinden), het vermogen om dit te doen met minimaal risico en moeite zorgt voor een grotere slagingskans en veiligheid. Meer efficiëntie maakt een duiker veiliger. Als alles gelijk is, des te efficiënter je kunt zijn en des te kleiner de kans op het creëren van onveilige situaties. Daarnaast zorgt efficiëntie ook voor meer mogelijkheden, bijvoorbeeld een lager luchtverbruik, om mogelijke problemen welke toch kunnen ontstaan de baas te zijn.

Mind-set van een Hogarthian duiker:

Neem ieder duik serieus; Of dit nu een lange duik, korte duik, diepe duik, ondiepe duik, bekende of onbekende duikstek is. Gemakzucht kan dodelijk zijn.

Probeer continu je materiaal te optimaliseren en niet het wiel opnieuw uit te vinden. Duik met gelijkwaardige duik buddy's of duikteam.

Minimalisme; Minder is meer, tot op zekere hoogte uiteraard (KISS, Keep It Stupid Simple). 

Idiot proof, Zorg dat je alle materiaal makkelijk kan bedienen onder alle omstandigheden.

Bullet proof, Verwijder alle onnodige fout gevoelige punten en zorg ervoor dat je materiaal gebruik wat tegen een stootje kan.

Consequent, Wees consequent m.b.t. materiaal set-up met uiteraard wel oog voor continu verbetering daar waar mogelijk of nodig.

Self-sufficiency; Zorg dat je niet afhankelijk bent van een buddy of duikteam, zij zijn een secondair veiligheids aspect en geen primair.

De nummer 1 doelstelling is uiteraard veiligheid, maar we weten allemaal dat we geen onderwater activiteiten kunnen uitvoeren zonder dat daar risico's aan verbonden zijn. Aangezien er altijd een bepaald risico aanwezig zal zijn is hetgeen waar het uiteindelijk om draait; risico management. Met andere woorden, wat is (of zou moeten zijn) voor jou een aanvaardbaar risico? Gebaseerd op duikers in de praktijk is er een grote spreiding in wat duikers een aanvaardbaar risico vinden. Helaas laten veel duikers zien dat ze een erg hoog risico aanvaarden (gezien hun duik gedrag) terwijl hun perceptie precies het tegenover gestelde is. Zij denken namelijk vaak dat ze maar een zeer laag risico hebben bij de duiken die zij doen.

 

Laten we het begrip risico nu eens opsplitsen in meer handelbare en concretere categorieÎn welke helpen illustreren hoe we deze risico's moeten tegen gaan. Over het algemeen, stijgt het risico naarmate de duik en gebruikte materialen meer complex worden. Meer materiaal staat gelijk aan meer risico's en zaken welke kapot kunnen gaan. Ook zal een complexer item lastiger zijn om mee om te gaan in een extreme situatie, waardoor het risico wordt verhoogd. Deze regels zijn begrensd door de praktische overweging dat sommige verhogingen aan complexiteit veel meer veiligheid bied dan dat het stijgende geïntroduceerde risico's introduceert, zoals het toevoegen van een octopus aan uw configuratie. Over het algemeen, weegt de verhoogde veiligheid meer op tegen het gestegen risico zoals free flow en bevriezen van automaten. Aan de andere kant moeten deze extra risico's wel beheersbaar zijn. 

Voor deze discussie, ga ik het materiaal risico in drie categorien uitsplitsen:

Uiteraard in de wetenschap dat deze categorieÎn vaak met elkaar samenhangen laten we nu eens kijken naar ieder risico afzonderlijk. Voor het gemak nemen we de eerder genoemde octopus als voorbeeld maar het geldt feitelijk voor ieder stuk materiaal.

 

 

Dit gaat over de vraag; ìHoe waarschijnlijk is het dat het materiaal werkt zoals het bedoelt is wanneer je het ook daadwerkelijk nodig hebt?î Hoe complex is het? Hoeveel failure points zijn er aanwezig? Zijn de componenten elektronisch, mechanisch of wellicht beide?

Hoe meer interne componenten er aanwezig zijn welke cruciaal zijn voor een goede werking des te meer risico op falen. Er zijn simpelweg meer onderdelen welke kapot kunnen gaan. 

Terwijl risico een niveau van gevaar beschrijft, geld voor een failure point dat wanneer dit deel kapot gaat het gehele apparaat niet meer kan functioneren.

Nemen we nu onze octopus als voorbeeld, de keuze van welke tweede trap te gebruiken is cruciaal. Terwijl het merendeel van je uitrusting feitelijk je life support systeem is kijken veel mensen toch eerst naar de kosten. Deze focus op de kosten moet afgewogen worden tegenover het managen van het risico. Waarom zou je secondaire automaat (octopus) van een mindere kwaliteit mogen zijn dan je primaire? Als je hem nodig mocht hebben mag je hier toch dezelfde kwaliteit van verwachten als van je primaire. Dit helpt fysieke en psychologische stress te verminderen en reduceert de waarschijnlijkheid van extreem meer luchtverbruik tijdens gebruik.

Met andere woorden: Hoeveel is je leven je waard?

Een secondair risico is, ingeval van een functioneel falen, wat is de mogelijkheid van reparatie? Kan materiaal onderwater gerepareerd worden indien nodig? Als voorbeeld, tweede trappen waarvan de cover er met de hand eraf geschroefd kan worden verdienen de voorkeur boven automaten waarbij dit alleen mogelijk met additioneel gereedschap. Dit geeft de mogelijkheid om vuil uit de automaat te halen welke zorgen voor een free flow of andere mogelijke problemen.

 

 

Dit ligt waarschijnlijk meer voor de hand. Nu dat we een octopus hebben welke naar behoren werkt en welke in geval van problemen zelfs gerepareerd kan worden komt de volgende vraag boven: Kan de automaat afgegeven en gebruikt worden zoals bedoeld? Met andere woorden kun je er gemakkelijk bij onder alle omstandigheden?

Met onze nieuwe goede en betrouwbare octopus moeten we nu op zoek naar een optimale locatie om deze te plaatsen. Aangezien het een back-up automaat is moeten we deze ergens opbergen. En ook zouden we deze eigenlijk nooit nodig hebben moet deze wel altijd toegankelijk zijn voor het geval dat.

Een van de karakteristieke kenmerken van de Hogarthian configuratie is de locatie van de octopus. Hij wordt als een ketting gedragen rustend net onder de kin. En wordt op zijn plek gehouden door middel van een bungee welke vast zit om het mondstuk. Gezien zijn locatie kunnen sommige duikers de octopus pakken zonder daarbij hun handen nodig te hebben simpelweg door hun hoofd naar beneden te kantelen. Voor de overige mensen is het nog steeds mogelijk om met een hand binnen een seconde de automaat in de mond te doen. Zelfs in een nul zicht situatie. Als de bungee echter te lang is kan de octopus heen en weer slingeren en verstrikt raken in andere materialen, ook kan het daardoor moeilijker worden de automaat te pakken indien nodig. Als de bungee echter te kort is kun je de automaat niet in je mond nemen en daar vervolgens comfortabel uit ademen. Een kwestie van de juiste afstelling vinden dus.

 

 

De laatste materiaal gerelateerde risico's stellen de vraag: Welk risico wordt er door het materiaal geïntroduceerd welke niet is gerelateerd tot zijn functie? Kan het materiaal een stootje verdragen? Is er verstrengeling mogelijk met ander materiaal? Belet het de toegang naar ander materiaal? Verhindert het bijvoorbeeld het gebruik van de inflator en kunnen stage flessen nog vrij afgehangen worden? Voor ons voorbeeld met de back-up automaat is deze geschikt voor duiken in koud water. Sommige automaten zijn gevoeliger voor bevriezen dan andere en is zeker iets om rekening mee te houden. Maar ook kan de longhose nog vrij afgegeven worden of zit deze vast onder de octopus?

Nu komt dit waarschijnlijk allemaal erg theoretisch over, al zal niemand vraagtekens zetten bij het nut van een back-up automaat, maar het geeft wel een idee hoe gefocust de mind-set van een Hogarthian duiker is met betrekking tot alle kleine details welke uiteindelijk een groot probleem kunnen vormen. 

De verschillende opvattingen over materiaal en hoe hier mee om te gaan manifesteren zich vaak pijnlijk op de diverse duikfora. Ik heb diverse duikers hun duiken en duikplan horen beschrijven met veel blabla over hoeveel stages en scooters ze wel niet gebruikten om hun doel te bereiken. Zoals je ze dat dan hoorde vertellen zou je bijna gaan denken dat ze punten kregen voor elk stuk materiaal welke ze met hun mee de grot in nemen. Ook presenteren ze zich dan vaak als de beste duikers op deze aardbol. Het tegenover gestelde geldt echter voor de Hogarthian duiker. Deze heeft als doel de duik te maken met zo weinig mogelijk additioneel materiaal mee te nemen en toch nog steeds veilig te zijn.

Binnen de Hogarthian wereld neem je geen materiaal mee tenzij je het absoluut nodig hebt. Werkelijk nodig is de stelling waar het hier om draait. En als je dan besloten hebt dat bepaald materiaal absoluut nodig is zorg er dan voor dat het ook werkt en toegankelijk is.

Tot nu toe hebben we het over het materiaal gehad en dat alles uiteindelijk kan falen. Het grootste failure point wat je bij je hebt ben je echter zelf! 

Om nu jezelf als risico te minimaliseren moet je oefenen en jezelf dusdanig configureren zodat alles een tweede natuur word. Als je dan in een stress situatie terecht komt zullen alle noodzakelijke actie automatisch en onbewust verlopen. Sterker nog; onbewuste acties zullen de overhand krijgen. Een belangrijk punt voor dit succes is om je configuratie altijd op dezelfde manier te hebben. Of je nu in een grote of smalle grot bent. Diep of ondiep, alles dient op dezelfde plaats te zijn. Op die manier wordt je lichaam en geest getraind om altijd direct die back-up automaat te kunnen pakken, je manometer af te klippen of de inflator te bedienen zonder ernaar te moeten zoeken of er over na te hoeven denken. 

Op het mentale gebied is stress een gigantisch risico factor. Aangezien stress tot foute beslissingen kan leiden en uiteindelijk paniek. Het elimineren van stress is dan ook een cruciale factor voor de veiligheid. Een goede management van je materiaal, exact weten waar het is zonder daarbij na te hoeven denken en het met gemak kunnen bedienen zal veel additionele stress voorkomen. 

Een term welke erg populair is geworden de laatste jaren zowel publiek als commercieel is Tech Duiken. Helaas wordt Tech veelal vertaald in technisch en technisch weer in materiaal. Veel, heel veel materiaal. Voor de Hogarthian duiker staat tech voor techniek en is iets waar je op kunt vertrouwen en zeker niet om zoveel mogelijk van mee te nemen.

 

Een ander punt van aandacht zijn de rest van de duikers in je team of welke je tegen kunt komen tijdens een duik of zelfs de voorgaande duiken. Wil jij je leven toevertrouwen aan de plaatsing van lijnpijlen welke de uitgang wijzen als deze door een vreemde zijn gelegd? 

Hoewel je hier bijna een complete nieuw verhaal over kunt schrijven is de rode draad in dit verhaal dat je buddy's dezelfde mentaliteit en uitrusting zouden moeten hebben als jij. Met dezelfde uitrusting is elke duiker beter voorbereid om te helpen. Dit kan zeker cruciaal zijn in slecht zicht of stress volle situaties waarbij de volgende actie de situatie veiliger of juist gevaarlijker kan maken.

Sommige mensen zien de Hogarthian style als een star en stilstaand systeem. De Hogarthian configuratie evolueert echter continu al zit het momenteel meer in de details dan dat het grote sprongen zijn. Veranderingen aan het systeem gebeuren meer op een wetenschappelijke manier. Een verandering wordt geopperd, getest en geëvalueerd en uiteindelijk indien de resultaten goed zijn geaccepteerd. Uiteraard is er geen Hogarthian Instituut welke bekijkt wat wel en wat niet goed is. Echter er is een goede mond op mond reclame binnen de technische duikwereld waar nieuw technieken en methodes snel bekend worden en op basis van ervaringen worden afgewezen of opgenomen. 

Tot slot, begrip van de Hogarthian mind-set zorgt ervoor dat als jij jouw configuratie samenstelt deze voldoet aan de specifieke eisen welke de duiken die jij maakt vragen. Hoewel de Hogarthian doelstellingen van veiligheid en efficiëntie hun wortels hebben in het grotduiken kan deze mentaliteit toegepast worden op alle duikers. Of dit nu een 10 meter rifduiker, nitrox of trimix duiker of wrakduiker is. Het maakt niet uit wat voor soort duiken jij maakt het kost altijd enige moeite en energie om deze duiken te kunnen maken dus waarom dan niet het meeste eruit halen op de veiligste manier.